اگر یک روز ... اگر

ما که ایم ....
نویسنده : سیامک - ساعت ٢:٢٦ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٢ فروردین ،۱۳٩٤
 


 
 
فرهاد مهراد
نویسنده : سیامک - ساعت ٢:٢٤ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٢ فروردین ،۱۳٩٤
 


حتا اگر خواننده ی بزرگی هم باشی، دامن مادر برایت از آفتاب پشت بام هم گرم تر است / فرهاد مهراد سر بر زانوی مادر ، و در پناه عشق بی دریغ او ، بر پشت بام خانه در آفتاب یک روز زمستانی



 
 
ماه تلخ / رومن پولانسکی
نویسنده : سیامک - ساعت ٤:۱٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٤ فروردین ،۱۳٩٤
 

می می : دوتا خبر برات دارم؛ یکی خوب، یکی بد!
اسکار: بگو!
می می: خبر اول اینه که فلج شدی و تا آخر عمر باید رو ویلچیر بشینی!
اسکار: خبر خوبه چیه؟
می می : این خبر خوبه بود! ، خبر بده اینه که کسی که قراره ازت مراقبت کنه، منم!

Bitter Moon
Roman Polanski

 
 
سیزده بدر در تهران در اواخر دوره ی قاجار
نویسنده : سیامک - ساعت ۳:٥۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۳ فروردین ،۱۳٩٤
 


 
 
وسط قلب
نویسنده : سیامک - ساعت ۳:۱٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٥ اردیبهشت ،۱۳٩٠
 


 
 
و این هم نخستین مداد جهان
نویسنده : سیامک - ساعت ٦:٠٢ ‎ب.ظ روز شنبه ٥ اردیبهشت ،۱۳۸۸
 

تصویری را که ملاحظه می فرمایید، قدیمی ترین مداد پیدا شده در جهان و متعلق به (قرن 17) است.

این مداد به روی سقف یکی از خانه های قدیمی در آلمان پیدا شده.

Photo courtesy of Sandra Suppa, FABER-CASTELL GmbH & Co., Germany

 


 
 
هم دارم و هم ندارمش دوست ...
نویسنده : سیامک - ساعت ٥:۱٦ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٢ فروردین ،۱۳۸۸
 

 

یادی از هنرمندان فراموش شده ی ایران ...

رضا کفاش، که مرگش در سال 1332 اتفاق افتاد، شاعر بود و سال ها با هفته نامه ی امید همکاری می کرد.شعر زیر که تضمین باژگونه ای است از  معروف ترین شعر معروف ایرج میرزا به نام مادر (گویند مرا چو زاد مادر ... )، از این شاعر با ذوق است. به قولی پا توی کفش ایرج میرزا کرده و مثل اینکه بد هم جا نیافتاده است:
رضا کفاش در سال 1332 در گذشت و اینک شعر مورد نظر:


گویند مرا چو زاد مادر
اندوه زمانه در دل اندوخت

بیچاره برای خرج ماما،
ناچار اثاث خانه بفروخت

از چادر کهنه ی سر خویش،
بهر تن من لباس نو دوخت

با اینهمه چاه نفت آن شب،
تا صبح چراغ ما نمی سوخت

بر چهر پدر ز شرم مادر،
از آتش فقر مشعل افروخت

بدبخت به جای کسب دانش،
بر من هنر گدایی آموخت

پس ذلّت من، ز غفلت اوست
هم دارم و هم ندارمش دوست!

 


 
 
صورت های فلکی و روایت های اسطوره ای
نویسنده : سیامک - ساعت ٩:٢٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٩ فروردین ،۱۳۸۸
 

                                   گیسوان برنیکه

                        

هر چند که صورت فلکی« گیسوی برنیکه Coma Berenices» کوچک و کم فروغ است و تا سال 1602 هنوز هم محدوده آن دقیقا مشخص نشده بود، اما دارای اصالت باستانی و تاریخی است و نشان دهنده ی گیسوی ملکه ی مصر-برنیکه دوم- و همسر «آنتیوخوس دوم» است که در حدود سال های 221 تا 264 قبل از میلاد بر این سرزمین حکومت می کرد. در مورد صورت فلکی «گیسوان برنیکه» روایتی تاریخی نقل شده که از این قرار است:

در سال 243 ، زمانی که «آنتیوخوس دوم» تصمیم گرفت مسئولیت جنگی خطرناک را بر ضد سرزمین سوریه بر عهده بگیرد، همسر او برنیکه که دارای گیسوانی بسیار بلند و زیبا بود، در معبد ایزد بانو «آفرودیت» سوگند خورد تا اگر همسرش پیروزمندانه از این جنگ بازگردد، گیسوان زیبایش را بریده و به معبد بسپارد.

اتفاقا ً«آنتیوخوس دوم» در این جنگ پیروز شد و برنیکه به قولش عمل کرد. گیسوان مشهورش را قربانی کرد و در معبد گذاشت، اما صبح روز بعد گیسوان او ناپدید شده بود و این موضوع پادشاه و به ویژه ملکه را بسیار خشمگین ساخت.آنگاه پادشاه هم برای فرونشاندن آتش خشم برنیکه و هم برای پابرجا ماندن پرنس های معبد از از ستاره شناسی به نام «کانونConon» خواست که مدراکی برای پرواز گیسوان ملکه به آسمان ارائه دهد تا این جنجال خاموش شود و کانون خوشه ای از ستارگان را که تا قبل از آن به صورت فلکی « دم شیر» معروف بود،نشان داد و از آن لحظه به بعد این خوشه ی ستارگان به «گیسوان برنیکه» معروف شد.  

                          

  

                                                   ( برگرفته از پیک خبری ایرانیان (پیرایه یغمایی            

 

 


 
 
← صفحه بعد